UN ZARANGALLEIRO PLENO

Hai unha morea de tempo que non asisto a un pleno no Concello de Vilagarcía, quizais dous anos ou tres, no o sei fixamente. Desde que deixara como presidente da AA.VV de Vilaxoán, a miña asistencia foi case nula. Onte déuseme por asistir e quedei abraiado do estarrecemento que sentín ante tanta mediocridade política por parte do equipo de goberno. O digo con coñecemento de causa por ter asistido moitos anos a plenos onde o debate político era o “alma mater”da política municipal. Sendo os debates un dos alicerces máis importantes para o enriquecemento das ideas e dos proxectos que se poidan acometer en favor da cidadanía.

Escoitar a algúns concelleiros de goberno a preguntas da oposición deume unha sensación de que estaba ante uns charramangueiros con algúns “tics” de chufóns. Sempre as respostas eran escapar polos “cerros de Úbeda” e sen ningún resultado positivo, rematando case sempre que non hai cartos e poñer cambadelas a todo aquilo que a oposición intenta debater con ideas e propostas razoables. Para rematala, o concelleiro Sr. Cholo Dorgambide comenta un pouco alporizado emporcallando o pleno: “hablo en castellano cuando quiero y gallego cuando me sale de los puntos suspensivos”. Neste intre levanteime da cadeira e fuxín rexeitando esa mediocridade e falta de educación, cheguei inclusive a sentir vergoña allea. Foi unha falta de respecto aos nosos antergos, aos membros da oposición e ao público asistente.

Cando non se debaten ideas, cando falan os que gobernan derivando só polo crematístico onde a brillantez do contrario provoca receo, a creatividade é marxinada e a independencia a castigan, é como ir ao cortello a matalas todas.

A impotencia, a nula capacidade política permite que a mediocridade deste goberno convértase nun esperpento valleinclaniano. Cando non entran nun debate construtivo chegando ata o insulto ao idioma galego. Cando se usa a razón da forza e non a forza da razón, lémbrame aqueles espantallos plenos daquela “Longa Noite de Pedra”, como dicía o poeta.